پیش در آمد
نوشته خود را با این پیش درآمد آغاز می کنم که,بیشتر کشور های توسعه یافته کنونی برای توسعه از صنعت پوشاک استفاده کرده اند. و ما نیز در ایران باید بخاطر نرخ اشتغالزایی این صنعت,در ان سرمایه گذاری پایه ای و اصولی انجام دهیم.به دلیل نیازی که به تعداد شغل بالا داریم, و بخاطر پیشینه صنعت نساجی و تولید پوشاک در ایران و استفاده از این تجارب,می توانیم به کسب سود و همچنین اشتغالزایی بالا داشته باشیم.
مواد اولیه
در حال حاضر بخش مهمی از مواد اولیه ای که در نساجی و البسه داریم,از نفت و صنایع پتروشیمی است.چون ما در ایران پایه این صنایع یعنی نفت و گاز را داریم,پس سرمایه گذاری ما روی تولید مواد اولیه نساجی که از نفت و پتروشیمی بدست می آید. ضمن اینکه از خام فروشی جلوگیری می کنیم,ارزش افزوده بالایی هم برای ما دارد.اما متاسفانه ما وارد کننده مواد اولیه ای مثل الیاف آکریلیک … هستیم.
اشتغال آفرینی
در حال حاضر می بینیم بعضی از کسانی که پیش از این در شهر های بزرگ در کارگاه های پوشاک مشغول به کار بودند, و اصالتا اهل روستا ها و شهر های کوچک به محل اولیه سکونت خود باز گشته و کارگاه های کوچک و برزگ تولید لباس ایجاد کرده اند. بوضوح می بینیم که ابن کار آنها ضمن تولید کار برای مناطق کمتر توسع یافته بعث پایین امدن هزینه تولید هم برای ما می شود.در واقع در حال حاضر سرمایه گذاری روی صنعت نساجی و پوشاک برای بهترین است.ما در مجموعه ترنج با گرد آوری برشکاری و چاپ پوشاک و شنل دوزی آماده همکاری با تولید کنندگان محترم هستیم.
در همین زمینه :
سهم صنعت پوشاک در صادرات و اشتغال کشور چقدر است؟
دست پوشاک با کیفیت ایرانی روی دست لباس های خارجی
